E recepta jak wystawiać?

W dzisiejszych czasach cyfryzacja przenika niemal każdą dziedzinę życia, a medycyna nie stanowi wyjątku. E-recepta, czyli elektroniczna recepta, stała się standardem w polskim systemie ochrony zdrowia, eliminując potrzebę tradycyjnych, papierowych druków. Proces wystawiania e-recepty jest intuicyjny i opiera się na wykorzystaniu odpowiednich systemów informatycznych, z którymi lekarze mają do czynienia na co dzień. Kluczowe jest tutaj posiadanie aktywnego prawa wykonywania zawodu oraz dostępu do Internetu.

Każdy lekarz, który chce sprawnie wystawiać e-recepty, musi być zarejestrowany w systemie P1, który stanowi centralny punkt wymiany informacji medycznych w Polsce. Rejestracji dokonuje się zazwyczaj za pośrednictwem odpowiednich platform lub przy wsparciu Centralnego Ośrodka Informatyki (COI). Po uzyskaniu dostępu do systemu, lekarz może korzystać z dedykowanych aplikacji gabinetowych, które integrują się z systemem P1. Te aplikacje umożliwiają wyszukiwanie pacjentów po numerze PESEL lub numerze karty EKUZ, a także dostęp do historii leczenia i poprzednio wystawionych recept.

Podczas wystawiania e-recepty kluczowe jest dokładne wypełnienie wszystkich niezbędnych pól. Dotyczy to danych pacjenta, substancji czynnej leku, dawki, formy leku, sposobu dawkowania oraz ilości leku. System P1 automatycznie weryfikuje poprawność danych i zgodność z przepisami prawa farmaceutycznego. Ważne jest również zaznaczenie, czy recepta jest refundowana, czy pełnopłatna. W przypadku leków refundowanych, system automatycznie oblicza kwotę dopłaty pacjenta.

Po wypełnieniu wszystkich danych, lekarz podpisuje e-receptę za pomocą swojego certyfikatu kwalifikowanego lub Profilu Zaufanego. Jest to kluczowy etap zapewniający autentyczność i bezpieczeństwo dokumentu. Po skutecznym podpisaniu, e-recepta jest przesyłana do systemu P1 i staje się dostępna dla pacjenta oraz farmaceuty. Pacjent może zrealizować e-receptę, okazując w aptece kod dostępu lub swój numer PESEL, a farmaceuta, po zalogowaniu się do systemu, może pobrać wszystkie niezbędne informacje.

Proces ten znacząco usprawnia obsługę pacjentów, minimalizuje ryzyko błędów związanych z czytelnością pisma i zapewnia szybszy dostęp do niezbędnych leków. Dostępność e-recepty online ułatwia również monitorowanie przepisywanych leków przez lekarzy i może przyczynić się do lepszego zarządzania terapią. Dodatkowo, system P1 umożliwia śledzenie historii wystawionych recept, co jest cenne w kontekście kontroli i analizy zużycia leków.

Jakie narzędzia są niezbędne do wystawiania e recepty online

Aby skutecznie i bezpiecznie wystawiać e-recepty, lekarze potrzebują kilku kluczowych narzędzi technologicznych i dostępu do odpowiednich platform. Podstawą jest oczywiście posiadanie ważnego prawa wykonywania zawodu, które jest weryfikowane przez systemy elektroniczne. Bez tego nie jest możliwe zalogowanie się do systemów medycznych i autoryzowanie dokumentów. Kolejnym niezbędnym elementem jest stabilne połączenie z Internetem, ponieważ cały proces odbywa się online i wymaga stałej komunikacji z systemem P1.

Fundamentalne znaczenie ma również posiadanie dostępu do odpowiedniego oprogramowania gabinetowego. Istnieje wiele różnych systemów informatycznych dedykowanych placówkom medycznym, które zostały zintegrowane z systemem P1. Te programy oferują zazwyczaj przyjazny interfejs użytkownika, ułatwiający wyszukiwanie pacjentów, przeglądanie ich historii medycznej oraz dodawanie nowych recept. Często zawierają one również wbudowane bazy leków, ułatwiające dobór odpowiednich preparatów i dawkowania.

Konieczne jest również posiadanie metody uwierzytelnienia tożsamości lekarza w systemie. Najczęściej stosowane metody to certyfikat kwalifikowany lub Profil Zaufany. Certyfikat kwalifikowany to elektroniczny podpis, który ma moc prawną równą podpisowi własnoręcznemu. Profil Zaufany jest darmową alternatywą, którą można założyć online lub w punktach potwierdzających. Oba te narzędzia zapewniają, że wystawiona e-recepta jest autentyczna i pochodzi od uprawnionej osoby.

Dodatkowo, niektóre systemy gabinetowe oferują funkcje takie jak automatyczne sprawdzanie interakcji lekowych, dostęp do aktualnych wytycznych terapeutycznych czy możliwość generowania raportów dotyczących wystawionych recept. Te dodatkowe funkcjonalności mogą znacząco usprawnić pracę lekarza i podnieść jakość świadczonych usług medycznych. Ważne jest również, aby oprogramowanie było regularnie aktualizowane, aby zapewnić zgodność z najnowszymi przepisami prawa i standardami technicznymi.

Warto również wspomnieć o możliwości wystawiania recept pro auctore i pro familia. Recepta pro auctore jest wystawiana dla lekarza lub jego personelu medycznego, natomiast recepta pro familia dotyczy członków rodziny lekarza. W obu przypadkach proces wystawiania jest podobny, jednak wymaga zaznaczenia odpowiedniego typu recepty w systemie. System P1 automatycznie weryfikuje uprawnienia do wystawiania tego typu recept.

Zalety elektronicznych recept w systemie ochrony zdrowia

Wprowadzenie elektronicznych recept przyniosło szereg znaczących korzyści zarówno dla pacjentów, jak i dla personelu medycznego oraz systemu ochrony zdrowia jako całości. Jedną z fundamentalnych zalet jest zdecydowanie większa czytelność i jednoznaczność informacji zawartych na recepcie. Koniec z problemami wynikającymi z nieczytelnego pisma lekarza, które często prowadziło do pomyłek w aptece, a co za tym idzie, do podawania niewłaściwych leków lub dawek. Elektroniczna forma eliminuje to ryzyko, zapewniając precyzyjne dane.

Dla pacjenta kluczowe jest również ułatwienie dostępu do leków. E-recepta może być zrealizowana w każdej aptece w kraju, niezależnie od miejsca jej wystawienia. Pacjent otrzymuje czterocyfrowy kod dostępu oraz PESEL, które wystarczą do wykupienia leków. Alternatywnie, można skorzystać z aplikacji mobilnej mojeIKP (Internetowe Konto Pacjenta), gdzie wszystkie wystawione recepty są dostępne w formie cyfrowej. To ogromne ułatwienie, zwłaszcza dla osób starszych, podróżujących lub mieszkających z dala od swoich lekarzy.

Z perspektywy lekarza, e-recepta oznacza znaczące usprawnienie procesów administracyjnych. Systemy gabinetowe integrujące się z P1 automatycznie pobierają dane pacjentów, oferują dostęp do historii ich leczenia i poprzednio wystawionych recept. Pozwala to na szybsze i bardziej świadome podejmowanie decyzji terapeutycznych, minimalizując potrzebę przepisywania leków, które pacjent już posiada lub które są ze sobą w niekorzystnej interakcji. Redukcja czasu poświęcanego na wypełnianie dokumentacji papierowej pozwala lekarzom skupić się na bezpośredniej pracy z pacjentem.

Kolejną istotną korzyścią jest możliwość wystawiania recept pro auctore oraz pro familia. Pozwala to lekarzom na łatwiejsze i bezpieczniejsze zaopatrywanie w leki siebie oraz swoich najbliższych. System P1 zapewnia odpowiednią weryfikację i kontrolę w tym zakresie, zapobiegając nadużyciom. Dodatkowo, elektroniczny obieg recepty ułatwia kontrolę nad refundacją leków, co ma znaczenie dla budżetu państwa i pozwala na lepsze zarządzanie środkami przeznaczonymi na ochronę zdrowia.

Warto również podkreślić aspekt ekologiczny. Eliminacja papierowych recept to mniejsze zużycie papieru i mniejsza ilość odpadów. Choć może się to wydawać niewielkim krokiem, w skali całego kraju stanowi to zauważalną zmianę. Dostęp do danych medycznych w formie elektronicznej ułatwia również analizy epidemiologiczne i badania naukowe, przyczyniając się do rozwoju medycyny.

Wystawianie recepty pro auctore i pro familia jak to działa

System elektronicznych recept wprowadził również udogodnienia dla samych lekarzy w postaci możliwości wystawiania recept pro auctore oraz pro familia. Są to specjalne rodzaje recept, które pozwalają na przepisanie leków dla lekarza lub jego personelu medycznego (pro auctore) lub dla członków rodziny lekarza (pro familia). Proces ich wystawiania jest bardzo zbliżony do standardowego wystawiania e-recepty, jednak wymaga zaznaczenia odpowiedniego typu dokumentu w używanym systemie gabinetowym.

Kluczową różnicą jest sposób identyfikacji osoby, dla której recepta jest wystawiana. W przypadku recepty pro auctore, lekarz zaznacza w systemie, że recepta jest przeznaczona dla niego lub dla innego pracownika medycznego (np. pielęgniarki, technika medycznego). Wymaga to zazwyczaj podania danych tej osoby, takich jak imię, nazwisko i numer prawa wykonywania zawodu, jeśli dotyczy. System P1 weryfikuje, czy osoba wystawiająca receptę ma odpowiednie uprawnienia do wystawiania tego typu dokumentów.

Jeśli chodzi o receptę pro familia, lekarz wskazuje, że jest ona przeznaczona dla członka rodziny. System zazwyczaj umożliwia wybór relacji rodzinnej (np. małżonek, dziecko, rodzic). W niektórych przypadkach może być wymagane podanie numeru PESEL członka rodziny, aby system mógł poprawnie zidentyfikować pacjenta i zweryfikować, czy taka relacja jest dopuszczalna prawnie. Ważne jest, aby pamiętać, że przepisanie leku pro familia powinno odbywać się z zachowaniem zasad etyki lekarskiej i nie powinno prowadzić do nadużyć.

Podobnie jak w przypadku zwykłych e-recept, również te specjalne rodzaje recept muszą zostać podpisane przez lekarza przy użyciu certyfikatu kwalifikowanego lub Profilu Zaufanego. Po skutecznym podpisaniu, recepta jest przesyłana do systemu P1 i staje się dostępna do realizacji. Lekarz lub członek rodziny może zrealizować taką receptę w aptece, okazując kod dostępu lub numer PESEL, a farmaceuta pobiera dane z systemu.

System P1 kontroluje również możliwość wystawiania recept pro auctore i pro familia pod kątem ilości i rodzaju przepisywanych leków. Ma to na celu zapobieganie nadużyciom i nieuzasadnionemu przepisywaniu leków. Lekarze powinni być świadomi ograniczeń i zasad dotyczących wystawiania tego typu recept, aby korzystać z nich w sposób odpowiedzialny i zgodny z prawem. Wszelkie wątpliwości dotyczące wystawiania tych recept powinny być konsultowane z odpowiednimi organami lub dostawcą systemu.

Co zrobić gdy pacjent nie pamięta kodu do e recepty

Jednym z potencjalnych problemów, z jakim może się spotkać pacjent, jest brak możliwości przypomnienia sobie czterocyfrowego kodu dostępu do e-recepty. W takiej sytuacji nie należy wpadać w panikę, ponieważ systemy ochrony zdrowia przewidują rozwiązania tego problemu. Kluczowym narzędziem, które może pomóc w odzyskaniu dostępu do e-recepty, jest Internetowe Konto Pacjenta (IKP), dostępne pod adresem pacjent.gov.pl.

Aby skorzystać z IKP, pacjent musi się na nim zalogować. Proces logowania odbywa się za pomocą Profilu Zaufanego, bankowości elektronicznej lub poprzez jednorazowe hasło wysyłane SMS-em na numer telefonu powiązany z jego danymi. Po zalogowaniu, pacjent ma dostęp do swojego cyfrowego repozytorium dokumentów medycznych, w tym do listy wszystkich wystawionych dla niego e-recept. Recepty są tam dostępne w formie elektronicznej, z widocznym kodem dostępu oraz numerem PESEL pacjenta.

Alternatywną metodą odzyskania kodu jest bezpośredni kontakt z placówką medyczną, która wystawiła receptę. Lekarz lub personel medyczny, po weryfikacji tożsamości pacjenta (zazwyczaj na podstawie numeru PESEL), może ponownie udostępnić mu kod dostępu do e-recepty. Może to nastąpić telefonicznie, mailowo lub osobiście, w zależności od procedur obowiązujących w danej placówce. Ważne jest, aby pacjent podał dokładne dane, które pozwolą na jego jednoznaczną identyfikację.

Farmaceuta w aptece również posiada pewne możliwości pomocy w takiej sytuacji. Chociaż pacjent musi podać albo kod dostępu, albo numer PESEL, to farmaceuta po zalogowaniu do systemu może wyszukać receptę po numerze PESEL i ewentualnie podać pacjentowi dodatkowe informacje, jeśli jest to technicznie możliwe i zgodne z procedurami. Jednakże, głównym źródłem kodu dostępu dla pacjenta jest system IKP lub ponowne uzyskanie go od lekarza.

Warto również pamiętać, że oprócz kodu dostępu, farmaceuta może zrealizować e-receptę na podstawie numeru PESEL pacjenta. Wystarczy, że pacjent poda swój PESEL, a farmaceuta po zalogowaniu do systemu odnajdzie jego aktywne recepty. Jest to duże ułatwienie, które sprawia, że brak pamięci o kodzie nie jest już tak znaczącym problemem jak kiedyś. Niemniej jednak, posiadanie kodu lub możliwość dostępu do IKP jest najwygodniejszym rozwiązaniem.

Jakie są zasady wystawiania recept przez lekarzy na NFZ

Wystawianie recept przez lekarzy pracujących w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) podlega szczegółowym zasadom i regulacjom, które mają na celu zapewnienie prawidłowego obiegu środków publicznych i dostępności leków dla pacjentów. Podstawą prawną dla tych działań jest przede wszystkim ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz odpowiednie rozporządzenia ministra zdrowia. Kluczowe jest tutaj zrozumienie, które leki podlegają refundacji.

Lekarze POZ (Podstawowej Opieki Zdrowotnej) oraz lekarze specjaliści posiadający kontrakt z NFZ mają prawo wystawiać recepty na leki refundowane. Proces ten odbywa się za pośrednictwem systemu P1, a recepta jest oznaczana jako refundowana. System automatycznie nalicza należną dopłatę pacjenta, która jest zależna od kategorii refundacji danego leku. Poziomy refundacji mogą być różne, od 30% do 100% ceny leku, w zależności od jego grupy i schorzenia, na które jest przepisywany.

Jednym z kluczowych aspektów jest prawidłowe wskazanie wskazań refundacyjnych. Lekarz musi upewnić się, że przepisuje lek refundowany zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami, które są określone w obwieszczeniach refundacyjnych. System P1 często pomaga w tym procesie, wyświetlając informacje o refundacji i dostępnych wskazaniach. Błędne wskazanie refundacji lub przepisywanie leku niezgodnie ze wskazaniami może prowadzić do konsekwencji prawnych i finansowych dla lekarza i placówki medycznej.

Lekarze mają również obowiązek informowania pacjenta o możliwości wykupienia leku pełnopłatnego lub refundowanego. W przypadku leków refundowanych, pacjent jest zobowiązany do dopłaty określonej kwoty. Farmaceuta w aptece jest odpowiedzialny za pobranie tej dopłaty i wydanie leku pacjentowi. System elektroniczny zapewnia transparentność tego procesu.

Warto również zaznaczyć, że lekarze mogą wystawiać recepty na leki pełnopłatne, które nie podlegają refundacji. W takim przypadku pacjent pokrywa 100% kosztów leku. Dotyczy to leków, które nie znalazły się na listach refundacyjnych lub są przepisywane poza wskazaniami refundacyjnymi. Proces wystawiania takich recept jest taki sam jak w przypadku recept refundowanych, z tą różnicą, że pole refundacji nie jest zaznaczone.

System P1 i narzędzia informatyczne integrujące się z nim mają na celu ułatwienie lekarzom przestrzegania tych zasad. Automatyczne weryfikacje, aktualizowane bazy leków i wskazania refundacyjne pomagają minimalizować ryzyko błędów. Regularne szkolenia i aktualizacje dotyczące przepisów refundacyjnych są kluczowe dla utrzymania zgodności z obowiązującymi regulacjami.

Jakie informacje znajdziemy na e recepcie dla pacjenta

E-recepta, mimo swojej elektronicznej formy, zawiera wszystkie kluczowe informacje, które są niezbędne do jej prawidłowej realizacji w aptece oraz do zapewnienia bezpieczeństwa i przejrzystości leczenia dla pacjenta. Po jej wystawieniu i podpisaniu przez lekarza, pacjent otrzymuje dostęp do tych danych w formie cyfrowej. Podstawowym elementem identyfikującym e-receptę jest unikalny, czterocyfrowy kod dostępu.

Kolejną istotną informacją jest numer PESEL pacjenta, który służy do jego jednoznacznej identyfikacji w systemie P1. W połączeniu z kodem dostępu, stanowi on podstawę do odnalezienia recepty przez farmaceutę. Dane te są niezbędne do weryfikacji, czy recepta została wystawiona dla właściwej osoby. Pacjent powinien zawsze dbać o bezpieczeństwo swojego numeru PESEL, jak również kodu dostępu do e-recepty.

Na e-recepcie znajdziemy również szczegółowe informacje dotyczące przepisywanego leku. Dotyczy to nazwy substancji czynnej, a także nazwy handlowej leku. Wskazana jest również dawka leku, jego postać farmaceutyczna (np. tabletki, kapsułki, syrop) oraz sposób dawkowania. Precyzyjne określenie tych parametrów jest kluczowe dla prawidłowego stosowania leków przez pacjenta i uniknięcia błędów.

Ważną informacją jest również ilość leku, która została przepisana. Określa ona, jak dużą ilość opakowań pacjent może wykupić. W przypadku leków refundowanych, na e-recepcie znajdziemy również informację o kwocie dopłaty pacjenta. Jest to kwota, którą pacjent musi zapłacić w aptece, a pozostała część kosztu jest pokrywana przez NFZ.

Dodatkowo, na e-recepcie mogą znaleźć się inne istotne informacje, takie jak data wystawienia recepty, dane lekarza wystawiającego receptę (w tym numer prawa wykonywania zawodu i specjalizacja), a także informacje o ewentualnych wskazaniach refundacyjnych. W przypadku recept pro auctore i pro familia, mogą być również dodatkowe oznaczenia wskazujące na typ recepty. Wszystkie te dane są niezbędne do pełnego zrozumienia przepisanej terapii i jej realizacji.

Pacjent ma dostęp do wszystkich tych informacji poprzez swoje Internetowe Konto Pacjenta (IKP) lub aplikację mojeIKP. Umożliwia to nie tylko weryfikację danych przed wizytą w aptece, ale także ułatwia monitorowanie przyjmowanych leków i przestrzeganie zaleceń terapeutycznych. Dostęp do tak szczegółowych informacji zwiększa świadomość pacjenta i jego zaangażowanie w proces leczenia.

Jakie są możliwości integracji systemów gabinetowych z platformą P1

Integracja systemów gabinetowych z platformą P1 jest procesem kluczowym dla sprawnego funkcjonowania elektronicznego obiegu dokumentów medycznych w Polsce. Platforma P1, zarządzana przez Centralny Ośrodek Informatyki (COI), stanowi centralny węzeł wymiany informacji medycznych, łącząc placówki medyczne, apteki i pacjentów. Istnieje kilka głównych sposobów, w jakie oprogramowanie gabinetowe może być integrowane z P1.

Najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest wykorzystanie dedykowanych interfejsów programistycznych (API), które udostępnia COI. API te pozwalają na bezpośrednią komunikację między systemem gabinetowym a platformą P1. Dzięki temu, dane dotyczące pacjentów, wystawionych recept, skierowań czy zwolnień lekarskich mogą być wysyłane i odbierane w czasie rzeczywistym. Integracja przez API wymaga od dostawcy oprogramowania gabinetowego odpowiednich kompetencji technicznych i zgodności z wytycznymi COI.

Innym podejściem, często stosowanym przez mniejsze placówki lub lekarzy indywidualnych, jest korzystanie z gotowych modułów integracyjnych, które są już wbudowane w niektóre systemy gabinetowe. Dostawcy oprogramowania nawiązują współpracę z COI i opracowują rozwiązania, które ułatwiają lekarzom korzystanie z P1 bez konieczności zaawansowanych konfiguracji. Te moduły często prowadzą użytkownika krok po kroku przez proces wysyłania i odbierania dokumentów.

Platforma P1 udostępnia również mechanizmy wymiany danych w standardowych formatach, takich jak HL7 (Health Level Seven). Systemy gabinetowe, które są zgodne z tym standardem, mogą łatwiej wymieniać informacje z P1. HL7 jest międzynarodowym standardem komunikacji w ochronie zdrowia, co ułatwia interoperacyjność między różnymi systemami medycznymi.

Ważnym aspektem integracji jest również zapewnienie bezpieczeństwa przesyłanych danych. Platforma P1 stosuje zaawansowane protokoły szyfrowania i uwierzytelniania, aby chronić poufność informacji medycznych. Systemy gabinetowe muszą być zgodne z tymi wymogami bezpieczeństwa, aby zapewnić, że dane przesyłane do P1 są odpowiednio zabezpieczone.

Proces integracji zazwyczaj obejmuje konfigurację połączenia, testowanie wysyłania i odbierania danych, a także szkolenie personelu medycznego z obsługi zintegrowanego systemu. Dostawcy oprogramowania gabinetowego odgrywają kluczową rolę w tym procesie, oferując wsparcie techniczne i merytoryczne. Dobrze zintegrowany system gabinetowy z P1 znacząco usprawnia pracę placówki medycznej i podnosi jakość świadczonych usług.

Przepisy prawne dotyczące wystawiania e recept przez lekarzy

Wystawianie e-recept przez lekarzy w Polsce jest ściśle regulowane przez szereg przepisów prawnych, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa pacjentów, transparentności systemu oraz prawidłowego obiegu informacji medycznych. Podstawowym aktem prawnym, który wprowadził i reguluje kwestię e-recept, jest ustawa o systemie informacji w ochronie zdrowia. Wprowadziła ona obowiązek wystawiania recept w postaci elektronicznej od dnia 1 stycznia 2020 roku.

Kolejnym ważnym aktem jest rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie recept lekarskich. Określa ono szczegółowe zasady wystawiania recept, w tym wymagania dotyczące danych, które muszą się na niej znaleźć. Dotyczy to zarówno recept refundowanych, jak i pełnopłatnych. Rozporządzenie precyzuje również zasady dotyczące wystawiania recept pro auctore i pro familia, a także recept na leki psychotropowe i narkotyczne, które wymagają szczególnych środków ostrożności.

Kluczową rolę w procesie wystawiania e-recept odgrywa system P1. Przepisy określają, że wszystkie e-recepty muszą być przesyłane do tego systemu. Recepta jest ważna od momentu jej wystawienia i zapisania w systemie P1. Lekarz ma obowiązek zapewnić integralność i autentyczność wystawianej recepty, co realizuje poprzez podpisanie jej za pomocą kwalifikowanego podpisu elektronicznego lub Profilu Zaufanego.

Przepisy prawne regulują również kwestię realizacji e-recept. Farmaceuta ma prawo do wglądu w receptę w systemie P1 po okazaniu przez pacjenta numeru PESEL lub kodu dostępu. Warto zauważyć, że recepta papierowa, z pewnymi wyjątkami, nie jest już podstawowym dokumentem do wykupu leków. Istnieją jednak sytuacje, gdy lekarz może wystawić receptę papierową, na przykład w przypadku awarii systemu informatycznego lub gdy pacjent nie posiada dokumentu tożsamości.

Istotne są również przepisy dotyczące okresu ważności recept. Zazwyczaj e-recepta jest ważna przez 30 dni od daty jej wystawienia, jednak istnieją wyjątki. Na przykład, recepty na leki przewlekle stosowane mogą być ważne przez 120 dni, a na szczepionki przez 30 dni. Lekarz musi znać te zasady, aby prawidłowo oznaczyć termin ważności recepty.

Niezgodność z przepisami prawnymi dotyczącymi wystawiania e-recept może prowadzić do konsekwencji, takich jak kary finansowe lub utrata prawa do wykonywania zawodu. Dlatego tak ważne jest, aby lekarze byli na bieżąco z obowiązującymi regulacjami i stosowali się do nich podczas swojej codziennej praktyki.